ตำบลแหลมสน สันนิษฐานว่าเกิดจากการอพยพของผู้คนจากถิ่นอื่นเข้ามาตั้งถิ่นฐานเพื่อประกอบอาชีพประมง ค้าขาย และทำสวนมะพร้าว บริเวณหัวแหลมบุโบย ซึ่งต่อมาได้พัฒนาเป็นชุมชนขนาดใหญ่ เนื่องจากเป็นทำเลที่เหมาะสมต่อการประกอบอาชีพ อยู่ใกล้ทะเลและคลองบุโบย ซึ่งเป็นคลองขนาดใหญ่ สามารถเดินทางเชื่อมต่อไปยังบ้านสุไหงมูโซะและบ้านตันหยงละไม้ได้ ประชาชนในชุมชนประกอบด้วยชาวไทยมุสลิม ไทยพุทธ และไทยเชื้อสายจีน ที่อาศัยอยู่ร่วมกันอย่างกลมเกลียว ต่อมาชุมชนได้ขยายตัวไปยังพื้นที่ต่าง ๆ จนรวมกันเป็นตำบลแหลมสนในปัจจุบัน ชื่อ “ตำบลแหลมสน” สันนิษฐานว่ามาจากลักษณะภูมิประเทศ ซึ่งมีพื้นที่คล้ายแหลมยื่นออกสู่ทะเลอันดามัน มีหาดทรายทอดยาว และมีต้นสนทะเลขึ้นเรียงรายตามแนวชายฝั่ง จึงเรียกพื้นที่แห่งนี้ว่า ตำบลแหลมสน ประชาชนส่วนใหญ่ตั้งถิ่นฐานในพื้นที่ที่เหมาะสมต่อการประกอบอาชีพ เช่น บริเวณชายทะเล ท่าเรือ และพื้นที่เกษตรกรรม มีทั้งชุมชนที่ตั้งอยู่อย่างหนาแน่นและกระจายตัวตามแนวถนนสายหลัก วิถีชีวิตยังคงเรียบง่ายท่ามกลางธรรมชาติ ภายใต้วัฒนธรรมอิสลาม โดยมีมัสยิดเป็นศูนย์กลางของชุมชน